Om aan de behoefte van reizigers en toeristen te kunnen voldoen wil spoorbeheerder ProRail kijken naar de mogelijkheden om treinen met hoge frequentie te laten rijden. Zo wordt er voornamelijk gekeken naar een aanpassing aan het spoor, waarop een automatische trein kan rijden. Met een zelfsturende trein tussen Amsterdam en Schiphol kan er 30 keer per uur een trein rijden op het traject en zal er elke 2 minuten een trein vertrekken.
Hoe kunnen we de enorme groei aan #spoorreizigers opvangen en spoorinfarcten voorkomen. Misschien dat zelfrijdende #treinen deel van de oplossing kunnen zijn. Beluister de #TNO podcast hierover. @ProRail https://t.co/whenm2J8FK pic.twitter.com/jXrCHz4ot1
— TNO Pers (@TNO_pers) 27 maart 2019
Inzetten op automatisch rijden
Naast de snelle verbinding tussen Amsterdam en Schiphol wilt ProRail dat er landelijk wordt ingezet op automatisch rijden, omdat hiermee de capaciteit toeneemt, punctualiteit verbeterd en treinen energiezuiniger rijden. Zelfsturende treinen kunnen dichter op elkaar rijden, waarmee er meer treinen in de dienstregeling kunnen worden opgenomen en de capaciteit wordt vergroot. Daarnaast kan een automatisch rijdende trein optimaal optrekken en afremmen en precies op het juiste tijdstip arriveren, waarmee de menselijke beperkingen worden omzeild.
Herindeling van spoor
Om het spoor voor te bereiden op de toekomst wil ProRail een herindeling, waarbij de verschillende type treinverkeer (internationaal, goederen, lightrail en reizigersvervoer) wordt gescheiden en op deze manier beter aan de vraag kan worden voldaan. Op het huidige moment zorgt ProRail voor dezelfde infrasystemen op het gehele spoor, maar dit is erg duur en inefficiënt.
Met de herindeling van het spoor wordt het ene spoor uitgerust met voorzieningen voor internationaal treinverkeer, terwijl andere delen van het spoor worden voorzien met de infrasystemen voor reizigersvervoer. Dit scheelt in onderhoud en zo kan er beter aan de specifieke behoefte worden voldaan.
